Βατραχάκια – Η αέναη μάχη με την άβυσσο

IMG_20140823_195608-Έλα να πετάξουμε πέτρες. Να κάνουμε βατραχάκια. Έλα. Κοίτα. Μέτρα τα.

-Ένα, δύο, τρία, τέσσερα… Μάμα, δέκα έκανε ο μπαμπάς…

Πως δεν πέφτει; ρωτάει με την απορία του μικρού εξερευνητή, περιμένοντας να κατακτήσει την γνώση ενός μεταφυσικού μυστήριου, ενός εφτασφράγιστου μυστικού ή μιας αμφιλεγόμενης θεωρίας ενάντια στη βαρύτητα.

Η αέναη προσπάθεια της παραμονής στην επιφάνεια. Για λίγο ακόμα. Η ματαιότητα της αποφυγής της αβύσσου.

Άλλες το καταλαβαίνουν και βουτούν με τη μία αφήνοντας ένα στρογγυλό σημάδι στο διασώστη. Άλλες δοκιμάζουν. Ζορίζονται για άλλη μια γκέλα, για μια στιγμή κάτω από τον Ήλιο, για ακόμα ένα άλμα προς τον ουρανό. Κι άλλο ένα.

Όλες με την ίδια κατάληξη. Κοσμήματα στον αθέατο βυθό. Λίγο πιο πριν. Ή λίγο πιο μετά. Αξίζει ο κόπος της παράτασης; Η προσπάθεια για μια επιπλέον στιγμή;

Άντε ρε «μπαμπά», μίλα του για τη διεύθυνση της ταχύτητας, πες του για τις δυνάμεις της κρούσης με το νερό, για τη στροφορμή. Πες του κάτι ρεαλιστικό να μαντρώσω τη σκέψη μου.

Επ! Πάνε δέκα χρόνια που έχω να σε δω σε καράβι. Εκτός κι αν δε σε είδα ποτέ. Αν σε γνώρισα κατευθείαν στην προβλήτα. Δε θυμάμαι. Ούτε νομίζω πως χρειάζεται. Εξάλλου είμαστε τώρα. Στην κουπαστή. «Στην ιδανική μπάρα· που ο μπάρμαν μεταμορφώθηκε σε γλάρο και η κάβα σε απέραντο γαλάζιο». Θα σου έκανα “Like”, αλλά είσαι εδώ. Μπορώ να σου χαμογελάσω ή και να σε τσιμπήσω στο μάγουλο.

Θα κατέβεις πρώτη αλλά έχουμε καιρό. Μεγάλο το ταξίδι. Πολλά λιμάνια· απέραντα γαλάζια· κουπαστές.

Έλα μην κατέβεις. Κάτσε ένα λιμάνι ακόμα. Ένα λιμάνι ακόμα. Κάτσε, δεν έχεις ξαναπάει. Θα κατέβουμε μαζί. Μια μπιρίτσα ακόμα. Μια γκέλα. Ένα βατραχάκι ακόμα.

Θα αλλάξω τα εισιτήρια. Μια μέρα ακόμα. Άλλη μια βουτιά πριν πέσει το αστέρι. Άλλο ένα λευκό κρασί στο ημίφως. Άλλο ένα βράδυ. Άλλο ένα γλέντι. Άλλος ένας χορός. Θα μας φέρεις άλλη μια ρακή; Άλλη μια γύρα φιλαράκι. Άλλο ένα κομμάτι παιδιά. Άλλο ένα ρε μάγκες.  Παίξτε άλλο ένα ρε παιδιά. Άλλη μια μπίρα. Να δούμε τον Ήλιο. Άλλη μια ανατολή στο Αιγαίο. Άλλο ένα τσιγάρο και φύγαμε. Φύγαμε.

Άλλο ένα νησί. Άλλη μια βλεφαρίδα και άλλη μια ευχή. Άλλη μια προσμονή. Μια επιθυμία. Άλλη μια μπάρα ή μια κουπαστή. Άλλη μια προβλήτα. Άλλη μια ασπρισμένη Χώρα. Άλλη μια παραλία και άλλη μια σκηνή. Άλλο ένα ποτό. Άλλο ένα κούνημα στο βασιλικό. Άλλο ένα άρωμα. Άλλη μια αναπνοή. Άλλο ένα ηλιοβασίλεμα. Άλλο ένα χρώμα.

Άλλη μια έκπληξη. Ένα ακόμα πανηγύρι. Άλλο ένα βλέμμα. Άλλο ένα χαμόγελο. Άλλη μια πρόκληση. Άλλη μια χαρά. Άλλη μια λύπη. Άλλη μια συντριβή. Άλλη μια φωτογραφία. Κι άλλη μία. Άλλη μια αγκαλιά· τρέχοντας. Άλλο ένα φιλί. Άλλο ένα. Ένας χορός. Ένα ακόμα γεμάτο φεγγάρι. Άλλο ένα ποτό. Άλλη μια ώρα. Άλλο ένα αντίο.

Άλλη μια σελίδα. Μια οφθαλμαπάτη ακόμα. Μια διαστροφή. Ένα χάδι…

-Μπαμπά, ρίξε άλλη μία. Μια δυνατή. Την πιο δυνατή μπαμπά.

Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε…

Έφυγα βιαστικά πριν ολοκληρώσει το μέτρημα ο μικρός.

Το βότσαλο χάθηκε από το οπτικό πεδίο λόγω καμπυλότητας. Έως τότε επέμενε να αναπήδα στην επιφάνεια. Κάτω από τον Ήλιο.

Άλλη μια προσδοκία. Άλλη μια νίκη στη μάχη με την άβυσσο. Άλλο ένα μεγάλο καλοκαίρι. Άλλη μια μέθη. Άλλη μια ζήση.

Kalikatzarakos

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s