Βατραχάκια – Η αέναη μάχη με την άβυσσο

IMG_20140823_195608-Έλα να πετάξουμε πέτρες. Να κάνουμε βατραχάκια. Έλα. Κοίτα. Μέτρα τα.

-Ένα, δύο, τρία, τέσσερα… Μάμα, δέκα έκανε ο μπαμπάς…

Πως δεν πέφτει; ρωτάει με την απορία του μικρού εξερευνητή, περιμένοντας να κατακτήσει την γνώση ενός μεταφυσικού μυστήριου, ενός εφτασφράγιστου μυστικού ή μιας αμφιλεγόμενης θεωρίας ενάντια στη βαρύτητα.

Η αέναη προσπάθεια της παραμονής στην επιφάνεια. Για λίγο ακόμα. Η ματαιότητα της αποφυγής της αβύσσου. Συνέχεια

Advertisements

Πίσω από τη χαρωπή μάσκα του Εθελοντισμού

ethelontismosΕθελοντισμός. Μια έννοια που μαγνητίζει όλα τα θετικά πρόσημα στο διάβα της. Ορισμένες φορές μάλιστα αποσπά τόσα πολλά ηθικά θετικά ιόντα που καταφέρνει να αποφορτίσει ή και να φορτίσει αρνητικά το βιοπορισμό και την αμειβόμενη εργασία.
Είναι ο άτρωτος εχθρός της αμοιβής, καμουφλαρισμένος πίσω από το φερετζέ της προσφοράς, της ανιδιοτέλειας και της αγαθοεργίας, κατασκευασμένος τεχνηέντως για τη μεγιστοποίηση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων.
Ταυτόχρονα αποτελεί ταμπού, δύσκολο να το αγγίξει και να το κριτικάρει κανείς. Μια συνομωσία ηθικού εμβολιασμού της κοινωνίας που συναγωνίζεται στην επιρροή και τοποθετείται στο ίδιο απυρόβλητο πεδίο με παλαιότερα άυλα εφευρήματα παρόμοιου σκοπού όπως ο Θεός και η πατρίδα.
Στις μέρες μας, πατώντας στην ημιμάθεια προτάσσεται σα μονόδρομος απέναντι στην κρατική αδράνεια. Βαφτίζεται με το, γυμνό επιχειρημάτων, προσδιορισμό «καλό» και είναι παραδόξως η μοναδική έννοια που είναι αποδεκτή από όλες τις κοινωνικές ομάδες, τις οικονομικές τάξεις και τις περισσότερες πολιτικές κατευθύνσεις. Συνέχεια

Σκόνη από την έρημο Γαύδος

139463313_1426523748Η ξενομανία των ελλήνων έφτασε στο σημείο να ονομάζουν ‘αφρικανική σκόνη’ τη σκόνη που έρχεται από τον Αϊ Γιάννη της Γαύδου μας.
Η σκόνη που σηκώνεται από τη Σαχάρα δεν προλαβαίνει να φτάσει στην Ελλάδα αφού πέφτει πάνω από τη Μεσόγειο. Αυτή που έχει σκεπάσει τις τελευταίες μέρες τον ουρανό, είναι από τη Γαύδο. Συνέχεια

Κάπα Κάπα «Ναι»

κκ#dimopsifisma

Μπήκαμε σε ένα δημοτικό συμβούλιο, τότε με την απεργία των Σύρων προσφύγων στο Σύνταγμα, και καταθέσαμε ένα ψήφισμα αλληλεγγύης στον αγώνα τους, το οποίο και καταδίκαζε τη συνθήκη του Δουβλίνου 2.
Οι πρώην Πασοκικές- νυν ανεξάρτητες παρατάξεις, η παράταξη της Ν.Δ, η παράταξη του Σύριζα και η παράταξη της εκκλησιάς (Χ.Α δεν έχουμε) δήλωσαν πρόθυμοι να υπερψηφίσουν το εν λόγο ψήφισμα.
Η Λαϊκή Συσπείρωση (παράταξη του ΚΚΕ) εξέφρασε την αντίθεση της λέγοντας πως η συνθήκη του Δουβλίνου δεν είναι παρά μια εφαρμογή της πολιτικής της Ε.Ε και ότι αυτή η πολιτική πρέπει να καταδικαστεί μέσα στο κείμενο.
Εμείς είπαμε «ναι δεν διαφωνούμε» και συμπληρώσαμε την παρατήρηση του δημοτικού σύμβουλου του ΚΚΕ στο κείμενο όπως ακριβώς ειπώθηκε. Συνέχεια

Σκέψεις φακέλου

Σκέψεις φακέλου

Σκέψη πρώτη
Αν και γνωρίζω ότι κατοικώ στο θεοκρατικό Γιουνανιστάν, δεν μπορώ να ακούω θρησκευτικά ψηφοθηρικά επιχειρήματα. Όποιος νομίζει ότι ζούμε στο μεσαίωνα, όποιος πιστεύει ότι θα κερδίσει τις εκλογές με τις εικόνες πρέπει απλά να τιμωρείται ώστε να μην υιοθετηθεί ξανά αυτή η τακτική, μπας και προχωρήσουμε λίγο πολιτισμικά. Επιπλέον οι κυβερνήσεις της λιτότητας πρέπει να τιμωρούνται για παραδειγματισμό και των επόμενων.

Σκέψη δεύτερη Συνέχεια

Καταρρέουν

ΚαταρρέουνΣυνάντησα μια παρέα παιδιών. Έπαιζαν ένα παιχνίδι που παίζαμε και εμείς παλιά. Παλιά, τότε που όλοι οι μεγάλοι ήταν μεγαλύτεροι από μας. Τώρα υπάρχουν και μεγάλοι που είναι μικρότεροι, αλλά και μικροί που είναι μεγαλύτεροι. Συνέχεια

Πίσω στα σπιρτόκουτα

Πίσω στα σπιρτόκουτα.

Φτάσαμε κατά τις 10 το βράδυ στον Πειραιά. Το πλοίο έδεσε στην πύλη Ε1. Η Ε1 σου επιφυλάσσει μια μεγαλύτερη ξενέρα από τις άλλες πύλες του λιμανιού. Εκτός από τη φρίκη που τρως από το τοπίο και την ζεστή και υγρή εσάνς καυσαερίου αναμεμιγμένο με ουρία, πρέπει να μπεις και σε λεωφορείο για να φτάσεις στο σταθμό. Και αυτό το λεωφορείο δεν θυμίζει σε τίποτα το μικρό λεωφοριάκι που σε πήγαινε μέχρι πριν λίγες ώρες από παραλία σε παραλία. Δεν παίζει ρόκ όπως αυτό που σε πήγαινε από τη Χώρα στο Ρούκουνα, δεν είναι πράσινο όπως αυτό που σε πήγαινε στον Εννιά και στον Δέκα, δε θυμίζει ούτε καν αυτό που έπαιζε Πασχάλη Τερζή και σε πήγαινε στο Μούρο και στη Μαρουσώ για κόκορα και δεν πρόκειται να σε πάει ούτε στον πλατύ γιαλό ούτε στην παχιά άμμο. Μοιάζει όμως καταπληκτικά με κάτι που είχες αφήσει πίσω για μερικές μέρες: με τη ζωή στη μητροπολιτική ζούγκλα.

Συνέχεια

Η κοινωνική αγραμματοσύνη και οι Θεοδωράκηδες.

vlakeiaΕίναι μερικές φορές που ξαφνιάζεσαι με την άγνοια που κυριαρχεί στην ελληνική κοινωνία. Λέξεις, καταστάσεις, γεγονότα, έννοιες αλλά και πρόσωπα που θεωρούμε ότι είναι ευρύτατα γνωστά, απλά δεν υφίστανται για πολύ κόσμο γύρω μας.  Από το σκεπάρνι έως το δημόσιο χρέος, και από τη μαντινάδα έως τη σχέση ταύρου και αγελάδας μπορείς να ακούσεις διάφορες ερμηνείες κάνοντας μια μικρή έρευνα στον ευρύτερο κοινωνικό σου κύκλο.  Ταυτόχρονα η ετυμολογία με την ετυμηγορία και η ανοχή με την ανέχεια ανταλλάζουν συχνά θέση στην σύνταξη του λόγου δημιουργώντας αυτό που εμείς οι καλικάτζαροι ονομάζουμε «άβυσσο της ελληνικής ημιμάθειας».

Συνέχεια

Οι τρύπες του κόσκινου

κόσκινοΘυμάμαι… πρέπει να ήταν τη δεκαετία του ‘30, κρίση, φτώχια και φασίστες. Το σετάκι πάει πάντα κομπλέ. (Και μην απορείτε που θυμάμαι τόσο παλιά, οι καλικάτζαροι ζουν πάντα και για πάντα.) Ήταν, σαν τώρα, το δωδεκαήμερο Χριστούγεννα με Φώτα που πειράζουμε τους ανθρώπους και κάνουμε ζημιές.

Συνέχεια

Λίγο πριν κοπεί το δέντρο της Γης…

kalikantzaroiΈφτασε η μέρα όπου οι καλικάτζαροι σταματούν να πριονίζουν το δέντρο της Γης και ανεβαίνουν στις πολιτείες των ανθρώπων για να τους πειράξουν.

Συνέχεια